Thuisblijfmoeder; wel of niet?

Doortjes Blog

Titel dia

Schrijf uw onderschrift hier

Knop

Thuisblijfmoeder; wel of niet?

Vandaag vertelt gastblogger Bertina over haar keus om thuisblijfmoeder te zijn! Ik (Doortje) merk dat dit vaak wel een "dingetje" is, precies zoiets als borstvoeding... je kunt het bijna nooit goed doen. Daarom ben ik het helemaal met Bertina eens, doe wat goed voelt voor jou en waar jij gelukkig van wordt, dat is het belangrijkste. Lees je mee?!

Werkende moeder:

Ik ben een werkende moeder. Fulltime in dienst van bv. ‘Het gezin’, onder leiding van een tweekoppige directie. Samen met mijn directe en tevens enige collega ben ik verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken binnen het bedrijf. De werkdagen beginnen rond 06.00 en eindigen rond de klok van 20.00. Daarnaast zijn collega en ik iedere nacht inzetbaar op oproepbasis. Er is geen CAO, geen salaris en geen vakantie. Je snapt het aan ik ben fulltime mama, oftewel huisvrouw...

Ooit was ik dat niet. Tot twee jaar geleden ging ik een aantal dagen per week hooggehakt, strak in de make-up en goed geparfumeerd richting kantoor, waar ik me verheugde op lekkere cappuccino’s en vergaderingen over targets en doelen. Eenmaal mama van een peuter en een baby werd een en ander nogal anders. De ritjes op de fiets maakten plaats voor wat extra uitrust-tijd in de tram, de lekkere kopjes cappuccino werden langzaamaan cappuccino’s forte en na 10.00 had ik nog maar een persoonlijk doel: wakker blijven. Meerdere malen per dag ontmoette ik ‘ de man met de hamer’ en hij bleek me niet goed gezind. De ooit zo belangrijke doelen van de organisatie verschoven langzaamaan naar de achtergrond en het weinige wat mijn interesse nog wel kon wekken beperkte zich tot wat baby informatie omtrent flesjes en poepluiers en de status van mijn voorraadkast. Hoog tijd dus voor verandering en gesteund door omstandigheden, organisatie en partner begon ik mijn carrière als huisvrouw.

Hoge hakjes werden verruild voor makkelijke speeltuinschoenen, enigszins toonbare kantoorkledij maakte plaats voor spijkerbroek en dikke trui en de make-up... nou die hou ik in ere als je het niet erg vind. Niets zo heerlijk om jezelf ‘s morgens 5 minuten lang de illusie te gunnen dat met het wegsmeren van de wallen ook de vermoeidheid is verdwenen. Ook al kom ik vandaag wellicht niet verder dan schoolplein en supermarkt, een beetje glitter hou ik graag in ere.

En nu al twee jaar full time thuis. De term ‘ werkende moeder’ heeft een heel andere betekenis gekregen. Immers; zijn we niet allemaal werkende mama’s? Ken jij een mama die niet werkt? Die niet ‘ s avonds om 22:00 de laatste was weg staat te vouwen? Broodtrommeltjes staat te vullen of treinbanen ligt op te ruimen? Het hoort erbij en we doen het met liefde. Maar werken... doen we allemaal!

En weet je wat ik zo fijn vind. Er is geen ‘ goed’ of ‘ fout’. Velen van ons hebben de luxe om te kiezen wat goed bij ons en ons gezin past. Vraagt de situatie om een mama die thuis werkt, het huishouden runt en alles wat daarbij komt kijken? Worden jullie daar op dit moment gelukkig van? Doen! Zonder schaamte, zonder schroom, hulde aan de huisvrouw. Maar anderzijds; ben jij op donderdag een leukere mama omdat je op de woensdag ervoor hebt opgeladen tijdens overleggen en lunchpauzes met collega’s? Ook doen! Chapeau! Bewondering van mijn kant dat je dit alles voor elkaar speelt naast de zorg voor kindjes etc. Laten we elkaar niet de maat nemen of zeggen wat te doen.

En wat mij persoonlijk betreft...? Ik bungel nog tussen twee werelden. De hakjes staan nog steeds te wachten in de kast. Want ooit... ooit ga ik me weer tegoed doen aan liters cappuccino en genieten van de praatjes bij de koffieautomaat. Maar nu... eerst de komst en verzorging van onze kleine spruit. Want jongen... wat zijn we reuze benieuwd naar jou, we willen en kunnen (geldt vooral voor mama) haast niet meer wachten! Dagelijks klinkt het hier in huis: ‘mama, wanneer komt de baby nou?’

Lieve mede-mama’s: hoe je het ook doet, go for it!

Deze blog is geschreven vanuit mijn persoonlijke ervaring en situatie.ik begrijp dat niet iedere opvoeder (moeder of vader) in de positie is om te kiezen voor werk buitenshuis of niet. Ik ben blij en dankbaar dat ik wel een keuze heb kunnen maken en heb hier tot op de dag van vandaag geen spijt van. Inmiddels heb ik geleerd om het fulltime thuis blijven net zo min te romantiseren als het (buitenshuis) aan de slag zijn. Maar toch... doe wat je hart je ingeeft!