Soms ga je zomaar ineens terug in de tijd. Afgelopen weekend zocht ik op Google naar iets en bij de zoekresultaten kwam ik zomaar mijn oude blog tegen, dat gebeurt nog weleens, zo leuk! Ik besloot eens te kijken en terug te lezen en was blij verrast!

Laatst ontving ik een mailtje van een lezeres met een peuter en 2 baby's! Ze las al mee sinds mijn oude blog (en dat is echt lang!) Ze vroeg mij om een aantal handige tips en eerlijk gezegd moest ik best even nadenken, hoe deed ik dat ook alweer? Ik weet natuurlijk nog prima dat het hartstikke druk was en dat de dagen voorbij vlogen, maar ik wist ook nog hoe ik het een stuk makkelijker maakte voor mijzelf (hulp vragen, boodschappen laten bezorgen, we huurden het eerste jaar iemand in die het huis schoon hield) en deze tips kon ik gemakkelijk even doorsturen.

Ik kwam erachter dat ik mijn eerste blog plaatste in Juni 2012, toen was Thijs ongeveer 3 maanden, dat is inmiddels dus bijna 10 jaar geleden! De blog die ik van het weekend tegenkwam was van Maart 2015, de meiden waren precies een maand oud en ik beschreef hoe mijn dag eruitzag als Dustin naar zijn werk was. Ik schreef over de voedingen, over de luiers verschonen, het middagslaapje van Thijs, het vele kolven (de meiden zijn prematuur geboren en konden daardoor nog niet goed drinken, ik heb een aantal maanden fulltime gekolfd) ik schreef verder over de dag die natuurlijk zo voorbij was en dat we, toen Dustin thuis kwam een restje eten opwarmde, omdat ik geen tijd had gehad om te koken....

Ik las de blog ook aan Dustin voor en we hebben samen zo gelachen! Echt... hoe deden we dat allemaal? Ik las een blog waarbij ik het gewoon mega druk had... vergeleken met nu was het echt een ander leven.

Toch was het leuk om eens terug in de tijd te gaan. Natuurlijk herinneren we ons echt nog wel de slapeloze nachten, de vele voedingen, het kolven, het vermaken van Thijs terwijl we flesjes gaven, het blij zijn als je 's avonds gedoucht was en ga zo maar door, maar je vergeet ook gewoon heel erg veel. Ontzettend leuk om alles weer terug te lezen.

Tussen de regels door las ik veel geluk. Ik weet nog dat onze wereld ondersteboven stond toen Thijs geboren was. De voedingen, de slaapjes, de drukte, het was opeens zo anders en ik weet nog dat ik dat best lastig vond. Ik had het idee dat ik nooit meer uit eten zou kunnen, we nooit meer gewoon de deur uit zouden kunnen (zonder luiertassen, extra kleertjes, kinderwagen en maxi Cosi) Ik zat die tijd niet lekker in mij vel, ik vond het heel heftig en het voelde af en toe echt eindeloos. Hoewel er natuurlijk ook heel veel mooie en gelukkige momenten waren, was het een drukke tijd.

Bij de blogs van de meiden was ik natuurlijk al veel meer ervaren. Hoewel het dubbel (en soms driedubbel) zo druk was, was het echt veel meer genieten, omdat we inmiddels gewoon wisten dat het maar kort duurt. Dat die nachtvoedingen hartstikke knus zijn en echt wel een keer ophouden. Dat je "vanzelf" weer door kunt slapen en dat de kinderen niet altijd een baby blijven. We hebben, ondanks de drukte met de meiden toen ook echt bewust genoten van die tijd, dat was erg fijn.

Als ik dit teruglees, dan bedenk ik mij weer hoe snel de tijd gaat, dat ik nu gerust uit eten kan wanneer ik dat wil (de kinderen kunnen gemakkelijk mee zonder luiers, flesjes of kinderwagen, haha!) Ik bedenk mij dat de kinderwagens, maxi Cosi's en spenen allang het huis hebben verlaten en we nu in een hele andere fase zitten. 1 die net zo leuk is als die babyfase en ik besluit meteen om er extra van te genieten, want ik weet zeker dat als ik over 5-7 of 10 jaar weer iets teruglees, dat ik er met plezier aan terugdenk en het leven weer heel anders is... dus we maken nog maar veel mooie herinneringen, om daar later met plezier aan terug te denken!