Na het traject van ICSI, waarbij mijn werk voor mij een fijne afleiding was, kwam het moment daar, dat ik dus ineens wel zwanger was. Het was voorjaar en een tijd van veel vrije dagen en vrolijke jurkjes. Ik kocht met mijn vriend een paar jurkjes die wat ruimer vielen, omdat ik nog niet wist wanneer en hoe ik het op mijn werk kon delen.

Net na een vakantie, op een studiedag zagen Marco en ik op de echo een mooi hartje kloppen. Toen ik die dag terug kwam op school ben ik gelijk naar de directie gegaan om hun te delen in dit nieuws. Mijn directeur had al een vermoeden, omdat hij ook wist van mijn ICSI-afspraken.

In deze fase van het schooljaar was de directie al volop aan het brainstormen over het formatieplan van het komende schooljaar. Mijn zwangerschap kon hierdoor al vroegtijdig meegenomen worden en dan met name de vervanging tijdens mijn verlof. Zo lukte het om in deze tijd van leerkrachtentekort mijn vervanging goed te regelen.

 

Op het moment dat ik 11 weken 5 dagen zwanger was, vertelde ik het mijn collega's en die middag ook de klas. Ik had op dat moment al flink wat kinderen in groep 2 die al goed letters konden hakken en plakken. Ze kenden al veel letters en als ik die letters achter elkaar noemde, maakte ze daar een woord van.

Ik zette het Digibord aan en pakte het toetsenbord. Ik typte eerst het J-U-F . Wat de klas al snel ontcijferde als juf. I-S was ook een eitje. Het woord N-IE-T was moeilijker, omdat we de 2 tekenklanken niet actief hadden aangeboden. Maar het woord D-I-K wisten ze snel.

De woorden plakten we achter elkaar als een zin. "juf is niet dik" Dit vond de klas hilarisch.

Even lachen en verder met het "Lesje"

J-U-F, die hadden we al gehad, dus die was snel herkend. Daarna kwam H-EE-F-T , mijn handen begonnen te trillen. De EE was even een struikelblok, want ook dit is een 2 teken klank. Toen kwam EE-N, waarbij de kennis over de EE meteen gebruikt kon worden. En eindelijk kwam het hoge woord eruit. B-A-B-Y … het werd stil. Een meisje plakte "Babbie"… Ik liet ze even denken en toen vroeg een ander meisje :"Baby?" ik typte er snel achteraan, terwijl ik alleen nog maar kon grijnzen, IN HAAR BUIK.

Wat staat hier nou? En ik hoorde de kwartjes vallen. Juf heeft een baby in haar buik!! De vingers schoten omhoog. Ik kreeg vragen of het echt waar was, dat tante ook een baby heeft, dat ze eerst ook een baby was, of de baby al flesjes drinkt enz.

Die middag terwijl de klas aan het buiten spelen was, bracht ik ook de ouders, via een berichtje op de hoogte.

 

De eerste weken daarna begon ik dingen aan te passen in mijn werk. Ik moest het tillen gaan beperken. Deze groep had vrij veel grote kinderen, dus startte ik met dat de kinderen hun eigen stoel in de kring moesten zetten bij binnenkomst en ik startte de dag wat vaker met spelen. Dat was deze groep ook gewent. Gedurende de weken kwamen kinderen af en toe bij me, luisteren aan mijn buik. In hun gedachten hoorden ze de baby al kletsen en schoppen.

Het leuke aan kleuters is dat ze altijd willen helpen en dat is voor deze juf fijn om op terug te vallen. Trotse kopjes als ze de dozen van het fruit weg mogen brengen naar een andere ruimte, trots als de juf blij is als ze goed geveegd hebben. Maar het belangrijkste was voor mij, de stoelen aan het einde van de dag weer opstapelen.

 

Na de zomervakantie besloten we dat het met de nieuwe groep nog wat veel gevraagd was, dat ze dat al zelf moesten kunnen, dus maakten we een rooster waarbij verschillende collega's mij even kwamen helpen om de kring klaar te zetten. Zo heb ik het kunnen volhouden tot 36 weken om voor de klas te staan.