Het is een hele lange tijd geleden en daarom vond ik het weer eens tijd voor een persoonlijke update! Hoe gaat het allemaal met ons? Waar houden we ons mee bezig? En wat speelt er op dit moment in ons leven? Tijd voor een persoonlijk artikel waarbij ik je weer helemaal op de hoogte breng...
Een jaar geleden;
Inmiddels is het alweer bijna een jaar geleden dat we besloten om te stoppen met vloggen. Ik krijg nog regelmatig de vraag of we weer gaan beginnen en laatst keek ik zelf wat vlogs terug (wij hebben het materiaal nog, op Youtube kun je ze niet meer terugkijken) en toen genoot ik... het is zo leuk om zo'n dag mee te kijken, maar helaas moet ik op de veelgestelde vraag teleurstellend antwoorden. Wij gaan niet meer vloggen.
Het valt veel mensen op dat de kinderen vrijwel niet meer herkenbaar in beeld zijn. Wij hebben met het vloggen veel gedeeld en dat was hartstikke leuk, maar toch lever je een hoop privacy in. Natuurlijk gebeurt er nog heel veel buiten het vloggen om, maar er zijn kijkers die je opzoeken, die je aanspreken en dat is hartstikke leuk. Wat wij minder vonden was de tijd dat kijkers ons huis gingen opzoeken; rondjes rijden in de buurt totdat ze je een keer tegenkomen en daarna vrijwel dagelijks aan de deur stonden.
Je deelt natuurlijk zelf je leven en wat dat betreft hoort het er een beetje bij. Maar even met de kinderen naar de speeltuin of op de fiets naar de winkels was er niet meer bij. Als we een stap buiten de deur hadden gezet, was er snel alweer iemand die even een praatje wilde maken.
Wij merkten dat het de kinderen ook geen goed deed. Ze werden veel herkend en konden ook steeds minder. Dat is de tijd dat wij besloten om te stoppen met ons Youtube kanaal. En we hebben er geen spijt van. Wij hebben onze privacy terug en de kinderen ook, omdat zij eigenlijk niet meer herkenbaar in beeld komen, kunnen ze rustig opgroeien en dat brengt heel veel rust.
Over mijzelf;
Het was natuurlijk ook echt een raar jaar. De scholen die dicht gingen, de kinderen veel thuis en weer een schoolsluiting. Daarna nog vakanties, extra vrije dagen en studiedagen, ik vond het pittig. Ik werk in de vakanties vaker 's avonds en dat is geen probleem, maar na maanden was het bij mij ook even op.
Sinds een aantal maanden pak ik ook meer voor mijzelf die hoognodige rust. Ik werk voor de blog en heb een aantal ondernemers die ik ondersteun op afstand (ik schreef er laatst iets over bij het kopje
"samenwerken") Ik kan dus nog steeds mijn liefde voor video's editen kwijt en ik doe heel veel allerhande werkzaamheden, het is ontzettend leuk om andere ondernemers dingen uit handen te nemen en ze daar blij mee te maken.
Ik doe mijn werk met veel plezier en hier thuis is er nu dus ook meer rust gekomen. Dat komt ook echt omdat de kinderen ouder worden, ze vermaken zichzelf steeds meer, er wordt veel afgesproken met vriendjes en vriendinnetjes en de tijd vliegt voorbij (dat vind ik niet altijd leuk... het gaat zo snel) ;)
Mijn gezondheid liet mij laatst wat in de steek en dat vind ik moeilijk, want stilzitten kan ik eigenlijk niet. Maar met nog wat extra rust gaat dat weer helemaal op en top, super fijn!
Dustin;
Sinds vorig jaar werkt Dustin weer meer uren buiten de deur. We werken ook zeker nog samen, hij helpt mij achter de schermen met allerhande werkzaamheden voor mijn onderneming. Maar ook buiten de deur heeft hij een leuke werkgever gevonden en hij gaat met plezier op zijn fiets naar zijn werk. Hij werkt parttime en daardoor is hij ook veel thuis bij de kinderen, zij zijn altijd blij als hij vrij is.
De kinderen;
De kinderen doen het ook zo goed, ik ben zo trots op ze! Thijs doet enorm zijn best op school en gaat straks al naar groep 6 (ik kan het echt niet geloven). Hij heeft veel vriendjes en vriendinnetjes en spreekt veel af. Ook eten bij elkaar en logeerpartijen zijn hier inmiddels bijna wekelijkse kost.
De meiden gaan volgend jaar naar groep 3, geen kleuters meer! Maar ze zijn er ook wel aan toe, ze zijn al druk aan het lezen, schrijven en rekenen. Ook zij spreken heel wat af, dus ik ben inmiddels meer een taxichauffeur... maar dat maakt niet uit, ze vinden het hartstikke leuk allemaal, dus ik doe het met plezier.
Inmiddels zitten ze al bijna een jaar op zwemles, maar ruim de helft van het jaar is het zwembad dicht geweest, een zwemdiploma is dus nog niet helemaal in zicht, maar dat komt vanzelf wel.
En zo kabbelt het leven rustig door. We zijn gelukkig, we zijn gezond en dat is het aller belangrijkste. Ik kan alleen maar hopen dat het allemaal zo doorgaat!
